Een Zoektocht Naar De Oudste Beschavingen.
30 - De Koningskamer. Is de koningskamer de grote cilinder van een hydraulische pers? |
||||||||||
Eerste versie 10 juli 2009. In het vorige hoofdstuk waren we tot de veronderstelling gekomen dat er in Cheops’ piramide een immens grote hydraulische pers zit. We denken dat we toch al de kleine cilinder van dat systeem hebben ontdekt, nu is het uiteraard zoeken naar de grote cilinder ervan.
We denken dat dit reliëf niet kan gelezen worden als hiërogliefen en eerder moet geïnterpreteerd worden als zijnde een voorstelling van een begrip of zelfs een handeling, het is alsof men een rebus moet ontrafelen. Indien we de rechterkant nader bekijken, met de gedachte aan een hydraulisch systeem in het achterhoofd, dan is dit volgens ons als het ware de dynamische voorstelling van een hydraulische pers. De rechtse figuur zit gehurkt bovenop een kruik, die kruik kan een voorstelling zijn van een hoeveelheid water en het geheel, figuur plus kruik, kan de betekenis hebben van de kleine cilinder. Een persoon staat voor kracht en beweging, indien de rechtse figuur zijn benen strekt dan duwt hij op het water (de waterkruik). Hij oefent druk uit op het water, net zoals een zuiger dat doet in een cilinder. Niet toevallig zit de linkse figuur geknield met een voorwerp in de handen dat best een (water)hevel zou kunnen voorstellen. De figuur aan de linkerkant zit als het ware klaar om het water uit de waterkruik te ontvangen, als hij de druk van het water overgeheveld krijgt dan zal hij zich mogelijks oprichten. In dat geval zal deze figuur het voorwerp boven zijn hoofd naar omhoog duwen. Dat voorwerp lijkt sterk op een kroon en we gaan ervan uit dat het er ook een is. De beweging zit er alvast in, dit zou dus best de voorstelling van een hydraulische pers kunnen zijn. Dat die figuur nu juist een kroon naar omhoog duwt, daarvan was de betekenis niet meteen duidelijk. [2] - In zijn boek “Het ontstaan en het einde van alles” verwijst Graham Hancock naar I.E.S Edwards in verband met de teksten die gevonden werden in de ruimten boven de koningskamer. Hancock citeert uit het Engelstalig boek “The Pyramids of Egypt, Penguin books, London 1949. [3] In de Nederlandstalige versie van dit boek vinden we daarvan niets terug maar we gaan ervan uit dat hetgeen Graham Hancock in zijn werk heeft overgenomen correct is.
De werklui-ploeg, hoe sterk is de witte kroon van Chnoem-Choefoe
De werklieden konden met moeite het geheim van de piramide verzwijgen, in de ruimten boven de koningskamer konden ze zich eens uitleven omdat geen mens dit ooit zou te zien krijgen. Dat dachten ze althans, Vyse heeft echter het tegendeel bewezen en door de drang om de piramide te doorgronden werd die dan ook langs alle kanten opengebroken, zelfs met grove middelen zoals buskruit. Op bovenstaand reliëf, wat vermoedelijk de voorstelling is van een hydraulische pers, duwt een figuur een “witte” kroon naar omhoog. In de piramide, in een van de ruimten boven de koningskamer, schrijven de werklui de zin “ hoe sterk is de witte kroon van Cheops?”. Dat kan toch geen toeval zijn! Het symbool van Neder-Egypte was weliswaar de rode kroon, de koningskamer en de steenlagen daarboven zijn rood tot chocoladebruin en dus zou men al vlug gaan denken dat de rode kroon hier beter op zijn plaats zou zijn. Het kleur mag dan wel fout zijn, het zal waarschijnlijk meer met de vorm te maken gehad hebben. Met “witte kroon” werd vast het geheel van de koningkamer en de steenlagen daarboven bedoeld, deze vorm lijkt inderdaad, met wat goede wil, het best op de witte kroon van Boven–Egypte en vertoont in het geheel geen gelijkenis met de rode kroon.
De koningskamer meet aan de binnenkant 10 bij 20 cubit, de dikte van de granietwanden is niet zo eenvoudig te bepalen en tot op heden hebben we nog geen eenduidige maatgeving gevonden. Op de meeste tekeningen is een muurdikte terug te vinden van 3 à 3,28 cubit.
Op de CAD tekening van Rudolf Gantenbrink staat de zuidelijke muur aangegeven met een dikte van zo’n 172 cm, dit valt af te lezen op de maatschaal van de zuidelijke luchtschacht en dit komt ongeveer overeen met 3,25 cubit (170,17 cm) of beter nog met 3 cubit + 2 palmen (3 cubit 2/7 = 3,286 cubit = 172,04 cm). Voor de eenvoud gaan we voor verdere berekeningen de dikte van de granietblokken op 3,25 cubit nemen. In de noordelijke wand van de koningskamer wordt de ingang gevormd door een groot blok graniet met een dikte van 5 cubit, volgens sommige bronnen zou het gaan om één enorme monoliet waarin een uitsparing zit die dient als ingang tot de koningskamer. De noordelijke luchtschacht gaat over dezelfde afstand horizontaal door dat granietblok. Het is enkel die monoliet die 5 cubit meet, de muren erom heen hebben eveneens een dikte van 3,25 cubit. Daarom nemen we voor alle muren van de koningskamer diezelfde dikte aan, dit is volgens ons de correcte waarde. De ingang tot de koningskamer wordt in een later hoofdstuk nog besproken. [4] – In hun boek “De piramiden van Egypte” schrijven Bob Tadema Sporry & Auke A. Tadema (pagina 131): “Buiten de granieten muren van de grafkamer staan zware kalkstenen muren, die geen verbinding hebben met het graniet. De grafkamer staat dus mogelijk los in de piramide.” We gaan er natuurlijk van uit dat het zo is, dat de koningskamer als een lift in een liftkoker staat. De granieten grafkamer kon dus in zijn geheel omhoogschuiven als een lift. Alleen, het gewicht van het geheel is niet mis. Bovenop het gewicht van de grafkamer zelf komen daar nog eens de granietbalken bij van de kamers erboven. Wie nu nog steeds gelooft dat de constructie boven de koningskamer als drukontlasting bedoeld is moet wel heel goedgelovig zijn. Het is net het tegendeel, deze lagen vergroten zelfs nog de druk op de muren van de koningskamer. Anderzijds is het wel een ideale constructie om de echte ingang te beveiligen, iemand die zonder meer de onderste lagen weghakt zal ongetwijfeld de hoger gelegen steenlagen op zijn donder krijgen. Met een dergelijke beveiliging…. altijd prijs. Indien de koningskamer inderdaad de grote cilinder van een hydraulische pers is dan moet er uiteraard een vloeistofleiding mee in verbinding staan, die valt echter nergens te bespeuren.
Die schacht tot onder de koningskamer (rode pijl) is nog het minste van onze zorgen want naar onze mening bestaat die wel degelijk, men moet hem alleen maar willen zien. Die schacht vertrekt in het midden van de ondergrondse kamer en gaat (ongeveer) loodrecht omhoog tot onder de vloer van de koningskamer.
In het plafond van de onderaardse kamer is een vierkante vorm te zien, die zit juist in het midden van die rare constructie of wat er nog van overblijft. Blijkbaar zit dat gat in het plafond, achteraan de kamer, juist boven de gleuf in die steenblokken.
Merk op dat volgens bovenstaande tekening, naar de gegevens van Howard Vyse, de loodlijn door de top van de piramide door de ondergrondse kamer zou gaan, op ongeveer 5 cubit van de noordelijke muur van die kamer. In de piramide werden granietblokken gebruikt die als afsluitkleppen dienden. In het plafond van de ondergrondse kamer was eigenlijk geen afsluitklep nodig, de schacht werd enkel afgesloten om hem te verbergen en daarom werd er wellicht kalksteen gebruikt.
We veronderstellen dat er een schacht begint onder de vloer van de koningskamer die in de ondergrondse kamer uitmondt. Hoewel die tunnel niet perfect verticaal kan getekend worden zou de meest logische locatie toch in die hoek van de koningskamer zijn waar Vyse mogelijk een tunnel ontdekt heeft.
Hoewel we er absoluut geen bevestiging voor vinden bestaat de mogelijkheid dat Vyse onder de granietblokken van de vloer in de koningskamer een nauwe tunnel heeft ontdekt die hij heeft vergroot om hem te kunnen volgen.
We kunnen slechts gissen, de ondergrondse kamer is danig aangetast dat deze wel nooit meer te reconstrueren valt. Toch zijn we ervan overtuigd dat die kamer volledig werd afgewerkt en dat het stenen verhoog daar met een welbepaald doel werd behouden. Het enige wat hier echt telt is dat er (mogelijks) een schacht vertrekt die juist onder de vloer van de koningkamer uitkomt, indien we met berekeningen kunnen aantonen dat de koningskamer een zuiger is die in de grote cilinder staat dan mogen we aannemen dat die schacht (drukleiding) er ook wel zal zijn.
We willen u de gedachtegang laten volgen zoals ook wij die ervaren hebben maar wensen u de ontelbare berekeningen en het vele zoekwerk te besparen, het is zo al meer dan saai genoeg. Alle berekeningen leidden steeds weer tot één zelfde resultaat, namelijk dat het hydraulisch systeem blijkbaar een verhouding had van ongeveer 10. Dit komt er op neer dat de grote cilinder, ten opzichte van de kleine, een tien maal grotere oppervlakte heeft, de opwaartse kracht ervan eveneens tien maal groter was maar de verticale verplaatsing daarentegen 10 maal kleiner. De kleine cilinder heeft een doorsnede van 41 cubit², zijn verplaatsing bedroeg 75 cubit en hij oefende een kracht uit van 460 ton' (11,225 ton/cubit²). Het totaal verplaatst volume aan hydraulische vloeistof bedroeg 3.075 cubit³. Voor de grote cilinder zou dat dus neerkomen op een doorsnede van ongeveer 400 cubit² en een verticale verplaatsing van zo'n 7,5 cubit, de opwaartse kracht die deze kon opwekken zou dan 4.600 ton' bedragen.
De koningskamer wordt omgeven door muren bestaande uit granietblokken die een dikte hebben van 3,25 cubit. We gaan er in dit theoretisch model van uit dat de muren van de koningskamer op een vloerplaat staan die uit één stuk bestaat en gelijk komt met de buitenkant van die muren. De inwendige ruimte samen met de muren erom heen vormen als het ware de lift, de buitenafmetingen ervan zijn 16,5 bij 26,5 cubit, de totale oppervlakte van de vloerplaat zou dan (16,5 cubit x 26,5 cubit) = 437,25 cubit² bedragen. Indien de koningskamer de grote zuiger was dan zou de vloerplaat ervan het oppervlak van de grote zuiger vormen. Het grondoppervlak van de vloer tot aan de buitenkant van de muren bedraagt 437,25 cubit². In dit geval hier is de verhouding (437,25 / 41) cubit² = 10,66, dit wijkt niet zo heel veel af van de vooropgestelde 400 cubit² (voor een hydraulisch systeem met een verhouding van 10). De opwaartse kracht op dat vlak zou dan 437,25 cubit² x 11,225 ton’/cubit² = 4.908 ton’ bedragen hebben en de opwaartse verplaatsing 3.075 cubit³/437,25 cubit² = 7,03 cubit. De koningskamer plus de steenlagen daarboven mogen in dit voorbeeld tot 4.908 ton wegen, daar maken we ons niet direct zorgen over omdat dit wel meer dan voldoende moet geweest zijn. Er is echter een ander punt waar we ons wél grote zorgen moeten om maken, met name die vloerplaat in de koningskamer die uit één stuk zou moeten bestaan. Met die redenering in verband met de vloer van de koningskamer zaten we dus totaal verkeerd.
Op bovenstaande tekening is een vloerplaat getekend met een dikte van 3 cubit, een kracht van 4.908 ton’ is enorm en wellicht is een vloerdikte van 3 cubit niet genoeg. Het zwakste punt van de vloer bevindt zich uiteraard in het midden, vooral omdat daarboven de holle ruimte zit van de koningskamer. De vloerplaat zou daar het eerst barsten of zelfs breken. Om die opwaartse druk te kunnen weerstaan is het best mogelijk dat de vloerplaat een dikte zou moeten hebben van wel 5 cubit of zelfs nog meer, een plaat met een dikte van 5 cubit zou ongeveer 820 ton wegen. Een vloerplaat uit één stuk is dus ronduit een absurd idee, bovendien kan men in de koningskamer vaststellen dat die vloer niet uit één stuk bestaat maar daarentegen uit meerdere grote granietblokken werd samengesteld. Dat er onder die grote granietblokken nog een vloerplaat uit één stuk zou zitten is gewoon ondenkbaar, bovendien zou het totale gewicht deze hypothese gewoonweg onmogelijk maken.
Bovendien heeft Vyse zelfs een paar van die granietblokken uit de vloer getild en onder de vloer zelfs nog een groot gat gehakt, blijkbaar zou hij daar een tunnel hebben opgemerkt die hij heeft vergroot maar van één grote vloerplaat is er nergens sprake. Opvallende kenmerken van de koningskamer. De koningskamer is als een lift in een liftkoker maar toch bestaat de vloer uit meerdere grote granietblokken en niet uit één grote granieten plaat. Daarenboven staan de muren niet op de vloer van de koningskamer maar net omgekeerd, het zijn de vloerblokken die tussen de wanden van de koningskamer zitten. De basis van de onderste steenlaag van de muren zit lager dan het niveau van de vloer. Automatisch gaat men zich de vraag stellen hoe diep de muren nog doorlopen onder het niveau van de vloer en waarop die muren dan uiteindelijk rusten. De koningskamer meet perfect 10 bij 20 cubit, de hoogte daarentegen is ongeveer 11,15 cubit en dit is zelfs nog niet helemaal gelijk aan 11 cubit + 1 palm. Dat is totaal onlogisch, van de koningskamer met zijn perfecte lengte- en breedtematen zou men ook voor de hoogte een exact aantal cubit verwachten, dit is duidelijk niet het geval. Tracht maar eens de rare kronkels van het menselijk denken uit te leggen. Het is zeer moeilijk hier alle denkpistes weer te geven maar we zijn er stellig van overtuigd dat iedereen die de koningskamer grondig bestudeert op een gegeven moment het inzicht zal krijgen dat de verticale verplaatsing van de zuiger binnenin de koningskamer zelf zit. Het is alsof er iets is blijven staan terwijl de rest naar omhoog is geschoven.
Juist, de vloer van de koningskamer behoort niet tot de lift maar maakt deel uit van het massieve gedeelte van de piramide, het zijn enkel de zijwanden van de koningskamer die de zuiger (lift, piston) vormen. Uit oogpunt van gelijkmatige verdeling van het gewicht en het in evenwicht houden van de koningskamer was het uiteraard een vereiste dat de muren overal dezelfde dikte hadden. De zichtbare hoogte van de granietwanden bedraagt zo’n 11,15 cubit, de muren lopen echter nog wat verder door onder het niveau van de vloer en rusten daar op kalksteenblokken.
Voorgaande tekening toont de muren van de koningskamer in hun laagste stand, ze rusten op de massieve kern van de piramide maar toch moet de constructie zo zijn opgevat dat er water vanuit de schacht (drukleiding) onder ieder punt van de muren kon komen. De druk van het water drukte op de gehele oppervlakte van de onderkant.
Omdat de muren van de koningskamer omhoog dienden geduwd te worden waren er uiteraard extreme voorzorgsmaatregelen nodig, daarom werden de muren opgetrokken met enorm grote granietblokken. Deze blokken lagen horizontaal en dit was uiteraard de beste keuze, bovendien bestaat de bovenste steenlaag in de breedte van de koningskamer slechts uit één granietblok en in de lengte uit slechts twee blokken voor de ene muur en uit drie voor de andere. Dit was nodig om het geheel bij mekaar te kunnen houden. Toch zal dit nog niet voldoende geweest zijn, de onderste laag was zeker en vast de meest belangrijke en we verwachten dat er onder de onderste laag granietblokken nog een andere laag zit die uit één groot blok bestaat. Dat zou een rechthoekig kader kunnen zijn van 16,5 bij 26,5 cubit, met in het midden een rechthoekig gat van 10 bij 20 cubit.
De granietblokken van de muren lopen verder door tot iets onder het niveau van de vloer, daaronder hadden we eigenlijk een kader van graniet verwacht maar in werkelijkheid rusten de muren op (één?) kalksteenblok(ken). Misschien was het te moeilijk om een kader in graniet te vervaardigen of was kalksteen, tegen onze verwachtingen in, toch beter geschikt voor deze functie. Bovenstaande tekening laat een kalksteen zien uit één stuk, op andere tekeningen werd er dan weer een voeg getekend wat zou duiden op meerdere kalksteenblokken. Het is niet zeker welke tekening nu de correcte is maar we verwachten eigenlijk dat er één groot rechthoekig kader zit onder de muren. De doorsnede van de grote zuiger, die normaal gesproken ongeveer 400 cubit² zou moeten bedragen, blijft nu beperkt tot het grondvlak van de muren die een oppervlakte heeft van slechts 237,25 cubit². Door dit gegeven stellen we vast dat de vermenigvuldigingfactor 10 zeker niet meer gehaald wordt, deze waarde bedraagt slechts 237,25 cubit² / 41 cubit² = 5,79. Merk tevens op dat de opwaartse kracht in dit geval gedaald is tot 237,25 cubit² x 11,225 ton’/cubit² = 2.663 ton’, dit is veel te weinig om de koningskamer naar omhoog te duwen. Dit is ook weeral een totaal onaanvaardbare hypothese, om de juiste oplossing te vinden komt het er dus op neer dat het grondvlak bij benadering 400 cubit² moet zijn ondanks het feit dat de muren slechts een dikte hebben van 3,25 cubit.
Om aan de vereiste oppervlakte van 400 cubit² te komen is het mogelijk dat de muren van de koningskamer onder het vloerniveau op een bredere sokkel rusten. In bovenstaand voorbeeld werd een sokkel getekend met een breedte van 5,5 cubit. Het kader heeft als buitenafmetingen 18,75 cubit x 28,75 cubit en als binnenafmetingen 7,75 cubit x 17,75 cubit. Het totale grondoppervlak van die sokkel is gelijk aan de oppervlakte van de buitenste rechthoek min de oppervlakte van de binnenste rechthoek (de opening in het midden).
De netto oppervlakte is gelijk aan de totale oppervlakte min de oppervlakte van het gat in het midden. De totale oppervlakte is gelijk aan (18,75 cubit x 28,75 cubit) = 539,0625 cubit². De oppervlakte van de opening is gelijk aan (7,75 cubit x 17,75 cubit) = 137,5625 cubit². Het verschil is (539,0625 – 137,5625) cubit² = 401,5 cubit², dit is de netto oppervlakte van de sokkel. Het gekozen voorbeeld, met een sokkelbreedte van 5,5 cubit, heeft een grondoppervlak van 401,5 cubit² en benadert zeer goed de vooropgesteld waarde. Het is slechts een theoretische benadering, wel is het zo dat er zich beneden de onderste laag granietblokken andere blokken zitten die uit kalksteen bestaan. Het is niet eens duidelijk of het nu om één groot blok gaat dan wel over meerdere kleinere blokken, dat daaronder nog een sokkel zou zitten is in het geheel niet bekend. We hebben hier enkel trachten aan te tonen dat een oppervlakte van 400 cubit² wel degelijk kan bereikt worden, zelfs met dunnere muren van 3,25 cubit.
We hebben al van in het begin beweerd dat de geheime kamers van de piramide in het middelpunt zitten, of althans toch vanaf daar beginnen. We veronderstellen dat het middelpunt exact in het vloerniveau ligt van die geheime ingang, we kunnen dus aannemen dat de drempel van de verborgen ingang op exact dezelfde hoogte ligt als het middelpunt van de piramide, dit is theoretisch op 106,92 cubit boven de basis van de piramide. Volgens Petrie en ook nog andere bronnen ligt de bovenkant van de drempel (hoge stoep) in de grote galerij op 1694,1 inch boven de basis van de piramide, dit komt overeen met 43,03 meter of 82,18 cubit. Het verschil tussen beiden bedraagt dus (106,92 – 82,18) cubit = 24,74 cubit. Deze twee punten laten toe de koningskamer heel nauwkeurig te positioneren op een tekening.
De hoogte van de koningskamer is 5,84 meter of dus 11,15 cubit. Volgens Sir Flinders Petrie, Rudolf Gantenbrink en het Italiaanse team is de hoogte vanaf de onderkant van het plafond van de koningskamer tot in de nok van het puntdak gelijk aan 15,20 (15,26?) meter of dus 29 cubit. De totale hoogte vanaf de vloer van de koningskamer tot in de nok van het puntdak is (11,15 + 29) = 40,15 cubit. De nok van het puntdak zit (40,15 – 24,74) = 15,41 cubit boven het middelpunt. Dit is hier echter van ondergeschikt belang, indien de muren van de koningskamer en de steenlagen daarboven origineel lager stonden dan zou het niveau van de vloer van de bovenste kamer gelijk moeten komen met het middelpunt. Dat zijn echter afmetingen die niet bekend zijn, we hebben daar geen exacte gegevens over gevonden. Om die reden werd bovenstaande schets op een correcte schaal gebracht en in een Autocad® tekening geplaatst, er werd vooral aandacht besteed aan de correctheid van de hoogte. Zoals op de tekening is te zien zit het niveau van de vloer van de bovenste kamer 11,56 cubit boven het middelpunt M. De kleine zuiger heeft een doorsnede van 41 cubit², indien we de doorsnede van de grote zuiger op 400 cubit² nemen dan is de vermenigvuldigingsfactor eigenlijk 400 cubit² / 41 cubit² = 9,756. In dit geval zou de verticale verplaatsing 75 cubit / 9,756 = 7,688 cubit bedragen hebben. We zitten dus met een verschil van (11,56 – 7,688) cubit = 3,872 cubit of ongeveer 2,02 meter, dit verschil is veel te groot om overtuigend over te komen. We moeten vast iets belangrijks over het hoofd gezien hebben, maar wat? Kleine details kunnen naar de oplossing leiden.
Bovenstaande tekening toont de koningskamer en de daarboven liggende steenlagen in hun hoogste positie. De steenblokken zitten tot tegen het puntdak en verbergen de geheime ingang naar het middelpunt van de piramide. De koningskamer is hier 11,15 cubit hoog getekend, dit is de huidige toestand. Onderaan de muren van de koningskamer zijn lege holten, dit is de ruimte waar de muren stonden in hun laagste positie. Het staat wel niet op de tekening maar in die holle ruimten werden vast en zeker andere steenblokken geschoven die de koningskamer nu stutten en in deze hoogste positie houden. Volgens Petrie is de breedte van de bovenste tussenkamer, waar de dakplaten juist boven de vloer uitkomen gelijk aan 247 inch, dit is zo’n 627 cm of 12 cubit. Deze afmeting kan als leidraad gebruikt worden om het hoogteniveau van de bovenste vloerlaag te bepalen, deze vloer zou dus ongeveer 11 à 12 cubit (4 + 7,69) boven het middelpunt komen. Op bovenstaande tekening lijkt alles in orde maar dat is lang niet het geval, de berekeningen kloppen niet. Theoretisch kan de koningskamer maximaal 7,69 cubit zijn gestegen, in de laagste stand zou de vloer van de bovenste kamer dus diezelfde 7,69 cubit lager gestaan hebben (onderste mauve lijn). Dit niveau zit echter zo’n 4 cubit boven het middelpunt en dus klopt onze redenering niet. Bovendien is op de tekening te zien dat de geheime doorgang slechts een maximale hoogte kon hebben van 4 cubit, indien de dakplaten in werkelijkheid nog wat langer zijn zou de vrije hoogte nog een heel stuk minder kunnen zijn. Dit gegeven strookt niet met onze verwachtingen aangezien we een statige ingang naar de geheime kamers vooropgesteld hadden, er is duidelijk nog iets verkeerd met onze interpretatie van het geheel of met onze berekeningen.
De koningskamer heeft nu een hoogte van 11,15 cubit, In de laagste stand kan de koningskamer origineel een hoogte gehad hebben van 3,5 cubit. De theoretisch maximale verplaatsing bedroeg 7,69 cubit en zou de hoogte dus op (3,5 + 7,69) = 11,19 cubit gebracht hebben. Dit zou een verklaring kunnen zijn waarom de hoogte van de koningskamer niet exact op een geheel aantal cubit uitkomt, de breedte en de lengte ervan meten exact 10 bij 20 cubit, de hoogte daarentegen komt uit op een vrij ongewone afmeting (11,15 à 11,18 cubit). Er is echter iets zeer opmerkelijk; Dat de arbeiders in de tussenkamers “graffiti” hebben aangebracht is min of meer begrijpelijk, normaal gezien zou daar toch nooit een levende ziel komen hoewel Howard Vyse echter het tegendeel heeft bewezen. Dat het de arbeiders echter werd toegestaan om teksten te zetten op de muren in de bovenste kamer en op de steenblokken van het puntdak is totaal onbegrijpelijk. De meeste hiërogliefen en ook een paar cartouches met de naam van Chufu (Cheops) zijn daar terug te vinden. Bovendien hebben de piramidebouwers in de bovenste kamer weinig of geen moeite gedaan voor de afwerking ervan, langs alle kanten zijn er nog rode of zwarte merktekens en lijnen waar te nemen. Toen de geheime kamers nog toegankelijk waren en de koningskamer in zijn laagste positie stond hebben hooggeplaatste personen en wellicht de farao zelf de “vergrootte” ruimte onder het puntdak betreden. Hoe ze in die ruimte konden komen weten we (nog) niet, in ieder geval waren ze verplicht daar te passeren om via de doorgang de geheime kamers te bereiken. Met uitzondering van de ruimten boven de koningskamer is de piramide verder totaal naamloos en werd er geen enkele hiëroglief aangetroffen, onder het puntdak lijkt het eerder alsof de arbeiders zich eens mochten uitleven. Maar, die graffiti kon daar toch opgemerkt worden door hun oversten? Of was dit toch niet het geval?
Op bovenstaande tekening werden de steenblokken van het puntdak een weinig langer getekend, ze komen dus iets lager. Wellicht weet niemand hoe lang die exact zijn en dus is iedere tekening ervan niet meer dan een benadering. Deze tekening maakt duidelijk dat de bovenste granietbalken helemaal tussen het puntdak zitten. De bovenste laag steenblokken naar beneden laten is pure verspilling van de beschikbare verticale verplaatsing. Stel dat die blokken een dikte hebben van 4 cubit, dan moet de koningskamer al over diezelfde afstand A zakken opdat de bovenkant van de blokken en de onderkant van het puntdak op dezelfde hoogte zouden staan. Men heeft op dat moment nog geen centimeter opening naar de geheime gang toe. De (nutteloze) af te leggen weg van de grote zuiger moest zo klein mogelijk gehouden worden. De vermenigvuldigingsfactor van het hydraulisch systeem is 9,756, voor iedere cubit opwaartse verplaatsing van de koningskamer moest de kleine zuiger dus 9,756 cubit naar beneden schuiven. De bouw van de grote monoliet (kleine zuiger) en de galerij heeft enorme inspanningen gevergd en een verlies van 4 cubit aan opwaartse verplaatsing zou totaal onverantwoord geweest zijn, het kwam erop neer dat de grote galerij en ook de grote monoliet om die reden (4 x 9,756) = 39 cubit (20,42 m) langer moest gemaakt worden. Van die monoliet van 75 cubit zou meer dan de helft verloren zijn gegaan aan nutteloze verplaatsing. Dat de ontwerpers van de piramide een dergelijke fout zouden gemaakt hebben is totaal ondenkbaar, ze hebben zeker geen extra 39 cubit galerij gebouwd voor niets! Het antwoord zit hem meestal in kleine details; Door de eeuwen heen werden van Cheops’ piramide wellicht tientallen, zo niet honderden schetsen en nauwkeurige tekeningen gemaakt. Zelfs met de beste bedoelingen zijn er steeds wel enkele verschillen te bemerken. Soms zijn de verschillen echt kleine details maar er geen rekening mee houden kan leiden tot heel grote fouten, dat hebben we aan den lijve kunnen ondervinden. Zo zijn in dit hoofdstuk de tekeningen van de koningskamer versies A en B (o.a. van Petrie) correct en de versie C foutief. Waar gaat het hem over?
Wat we jaren aanzien hebben als een klein tekenfoutje van Petrie was in het geheel geen fout maar een tekening die tot in het kleinste detail correct is. De bovenste granietbalken die de vloer vormen van de hoogste kamer liggen niet op de lagen eronder maar rusten daarentegen op kalksteenblokken die tot de massieve kern van de piramide behoren. Ze rusten dus niet op de lagen eronder en kunnen ook niet mee naar omlaag gaan met de rest. Dit feit levert ons zo’n 6 cubit winst op en nu moeten de berekeningen wel correct zijn. Dit is meteen ook een verklaring waarom de onderste vloerlagen ondersteund worden door granietblokken maar de bovenste laag door kalkstenen. Nadat het puntdak was aangebracht zou er normaal gezien nooit nog een levende ziel in die bovenste kamer kunnen komen, zelfs indien de koningskamer op zijn laagste punt stond. Geen wonder dus dat de arbeiders die ruimte mochten volkladden. Jaren aan een stuk hadden ze een geheim moeten bewaren, in deze ruimte konden ze eindelijk eens hun hart luchten en schreven: “De werklui-ploeg, hoe sterk is de witte kroon van Chnoem-Choefoe.”
Dit keer ziet de tekening er wel correct uit, de vloer van de geheime doorgang ligt exact op het niveau van het middelpunt van de piramide en de geheime gang werd 5 cubit (2,62 m) hoog getekend, hij zit volledig verborgen achter de granietbalken en de steenblokken die er tussen zitten. Afgaand op bovenstaande tekening, die echter niet zo nauwkeurig is, kunnen we zien dat de koningskamer 5,71 cubit naar omhoog geduwd werd. Volgens onze berekeningen zou de maximale verticale verplaatsing 7,688 cubit zijn, de werkelijkheid zal daar wel ergens tussen liggen.
Eigenlijk hadden we het al veel eerder moeten opmerken, een Djed heeft vier ringen en meer dan waarschijnlijk is de koningskamer met de vier granietlagen erboven de symbolische voorstelling ervan. Indien we een meer nauwkeurige tekening nemen dan kunnen we de hoogten afmeten, heel precies zal dit wel nooit zijn maar het moet toch volstaan om aan te tonen dat onze berekeningen deze keer kunnen kloppen.
Indien, volgens bovenstaande tekening, vlak A 6,17 cubit zakt dan komt het op gelijke hoogte met het middelpunt van de piramide. De grote zuiger heeft een veronderstelde oppervlakte van 400 cubit², daardoor was de opwaartse verplaatsing beperkt tot maximaal 7,69 cubit en de opwaartse kracht tot 4.490 ton’. Volgens deze tekening zou de werkelijke verplaatsing ongeveer 6,17 cubit kunnen geweest zijn, we hebben dus nog wat reserve. Let wel, ook die 6,17 cubit is slechts een benadering omdat die maat werd genomen op bovenstaande tekening. Het verschil van (7,69 – 6,17) = ong. 1,5 cubit moet gezien worden als door ons gemaakte meetfouten maar ten dele ook als reserve die voorzien werd om de (druk)verliezen op te vangen en om de koningskamer een korte tijd in de hoogste positie te kunnen vasthouden. In dit voorbeeld had de koningskamer, in de laagste stand, een hoogte van 4 cubit en werd die 6,17 cubit naar omhoog geduwd tot de huidige 11,17 cubit (11,15 à 11,18). Die verticale verplaatsing van 6,17 cubit liet toe een geheime doorgang te verbergen met een hoogte van zo’n 5 à 6 cubit, een dergelijke hoogte mag al gerust comfortabel genoemd worden.
De muren van de koningskamer dienden een korte tijd in hun hoogste positie gehouden worden, dit juist lang genoeg om toe te laten dat er zware steenblokken onder de muren schoven om ze te stutten. Op het moment dat de koningskamer op zijn hoogste punt stond bleef er druk op staan omdat de monoliet nog niet op zijn laagste punt was beland en dus voor de nodige druk bleef zorgen. Theoretisch zou de grote monoliet op dat punt blijven stilstaan, door de onvermijdelijke verliezen schoof hij echter nog verder naar beneden maar bleef de druk toch op peil. Eens de stutblokken op hun plaats zaten konden de muren van de koningskamer enkele centimeters zakken tot wanneer ze volledig op die blokken rustten. Bovenstaande tekening is slechts een puur theoretisch voorbeeld, het is vrij logisch dat de muren moesten ondersteund worden, we hebben echter geen flauw idee hoe deze constructie er in werkelijkheid zou kunnen uitzien.
Voorgaande tekening is een bovenaanzicht op de muren van de koningskamer, het is een puur theoretische voorstelling van stenen platen of blokken (blauw) die onder de muren schoven om de koningskamer te stutten nadat de waterdruk was verdwenen. Onder de volledige oppervlakte van de muren zouden er holtes moeten zijn waar de muren van de koningskamer hebben gestaan in hun laagste positie, deze holtes zijn wellicht voor het grootste deel gevuld met de steenblokken die deze muren stutten. Afhankelijk van de constructie kunnen er onder de vloer, in de hoeken van de koningskamer, holtes gebleven zijn.
Positieve getallen staan voor massieve gedeelten, negatieve getallen staan voor mogelijke holten onder de vloer. Hoe groter de negatieve getallen zijn hoe groter de holte zou kunnen zijn en hoe meer men ervan overtuigd is dat er werkelijk een holle ruimte is. Hoewel er voor de linker bovenhoek geen volledige metingen konden uitgevoerd worden ziet men toch voor de drie overige hoeken dat daar een holte kan zitten, in de rechterbovenhoek van het plan zou de holte het grootst zijn (meting -40 micro Gals). De medewerkers van het Waseda team vermeldden in hun verslag enkel de meetwaarden maar voegden daar verder geen commentaar aan toe. We denken dat die -40 micro Gals in de rechter bovenhoek eventueel iets zou kunnen te maken hebben met de ingang van de koningskamer of met het feit dat er onder de vloer van de voorkamer (antechamber) ook holle ruimten kunnen zitten. Wat we trachten aan te tonen is dat de eerder gemaakte veronderstellingen tot op zekere hoogte lijken bevestigd te worden door bovenstaande meetresultaten. Het gewicht van de koningskamer versus de opwaartse kracht. Het is onmogelijk om het gewicht van de koningskamer exact te berekenen, het resultaat zal beperkt blijven tot slechts een (grove) benadering. We hopen dat dit kan volstaan.
Bepalen van de afmetingen van de vier afzonderlijke delen van de koningskamer. 1 – De muren van de koningskamer
De koningskamer meet 10 bij 20 cubit, aan de buitenzijde van de 3,25 cubit dikke muren zijn de afmetingen 16,5 bij 26,5 cubit. We gaan ervan uit dat de muren in een schacht opgesteld zijn die beetje groter is, afdichtingen moeten aan de voet van de sokkel zitten. De hoogte van de koningskamer is ongeveer 11,15 cubit, de muren zelf lopen nog een beetje door onder het niveau van de vloer en staan daar op kalksteenblokken. De muren dus een heel stuk hoger dan de kamer zelf, we schatten de totale hoogte op 15 cubit. Volgens onze hypothese zouden de muren daar op een nog bredere sokkel kunnen rusten.
2 – De sokkel onder de muren.
We waren eerder uitgegaan van een sokkel met een breedte van 5,5 cubit, de buitenafmetingen zouden dan 18,75 bij 28,75 cubit kunnen zijn met in het midden een uitsparing van 7,75 bij 17,75 cubit. De gemiddelde dikte hebben we op 2,5 cubit geschat.
3 – De vier lagen granietbalken.
De granietbalken liggen van noord naar zuid op de muren, ze zijn gescheiden door weer andere granietblokken die over de gehele lengte lopen, de noordelijke en zuidelijke kalksteenmuren zijn dus vrijwel nergens te zien. Bovendien zitten op de vele tekeningen vrij grote verschillen in de maataanduidingen. Het grootste probleem is dan ook het bepalen van de afmetingen van de lagen granietblokken, de tussenlagen en van de lengte en breedte van de schacht waartussen die steenlagen naar omhoog schoven. De hoogte tussen de onderkant van laag 1 en de onderkant van laag 5 bedraagt 21,5 cubit (11,30 meter). We nemen voor de dikte van de steenlagen een gemiddelde van 3,5 cubit en 2 cubit voor de holten ertussen, we gaan we ervan uit dat dit ruim genoeg werd bemeten.
Het plafond van de koningskamer wordt gevormd door 9 granietbalken, de breedte ervan werd opgemeten aan de onderkant, de uiterste balken liggen voor een stuk op de muren van de koningkamer en hun breedte is niet exact bekend.
Indien we voor de buitenste balken een gemiddelde waarde nemen dan mogen we daaruit besluiten dat de totale lengte wellicht 23 cubit bedraagt. Aan Oost- en Westkant staan er immense muren die zijn opgetrokken uit enorme kalkblokken, deze muren komen niet tegen de granietbalken maar staan daar een heel stuk van verwijderd. Gezien het feit dat aan de oost- en westkant geen steenblokken tussen de lagen zitten zijn de muren van de schacht zichtbaar, deze werden dan ook door Petrie zorgvuldig opgemeten.
De grootste lengtemaat die we bij Petrie in de tabel terugvinden is 481 inch, dit is 12,22 meter of 23,33 cubit, het gaat hier wel degelijk over de afstand tussen beide kalksteenmuren van de schacht. We nemen de gemiddelde lengte van de schacht, waar de tussenkamers zitten, op 24 cubit. Deze is dus een stuk korter dan de schacht waarin de koningskamer staat. Deze heeft een lengte van 20 cubit, met inbegrip van de muren wordt dit 26,5 cubit aan de buitenkant ervan. Indien we in de lengte dezelfde tussenspatie aanhouden als voor de breedte (0,25 cubit) dan mogen we de lengte van de schacht op 27 cubit nemen. Toen de muren van de koningskamer naar omhoog werden geduwd werden ze tegengehouden in het stoppunt, de plaats waar ze tegen die vernauwing kwamen. Er is dus nooit sprake van dat de bovenste steenlaag met grote kracht tegen de onderkant van de vijfde steenlaag of het puntdak drukte.
Voorgaande tekening geeft een bovenaanzicht op de koningskamer en de onderste laag granietbalken die het plafond vormen. De koningskamer meet binnenin 10 bij 20 cubit, aan de buitenkant van de 3,25 dikke muren worden de afmetingen 16,5 bij 26,5 cubit. Deze lift, de koningskamer dus, staat in een “liftkoker” waarbij we aannemen dat er aan iedere zijde een spouw zit van 0,25 cubit. Daaruit volgt dat die liftkoker 17 bij 27 cubit zou meten.
Bovenop iedere vloerlaag liggen dan weer andere granietblokken waarmee de tussenruimten worden gevormd, de lengte ervan bedraagt 23 cubit en we nemen een gemiddelde dikte van 2 cubit. De tussenruimten hebben een breedte van ong. 10 cubit en de schacht zelf 17 cubit. De grootst mogelijke breedte van deze blokken is dan 3,5 cubit maar dan zouden ze wel tot tegen de “liftkoker” komen, in werkelijkheid gaan deze blokken wel een stuk smaller zijn. Toch houden we voor onze berekeningen de maximale breedte aan van 3,5 cubit. Bepalen van het gewicht van de vier afzonderlijke delen van de koningskamer. (1) De muren van de koningskamer:
Het totaalgewicht.
Ter herinnering: De geschatte oppervlakte van de grote zuiger (koningskamer) is 401,5 cubit² (de basisoppervlakte van de sokkel) en de oppervlakte van de kleine zuiger is 41 cubit². Dit maakt dat de vermenigvuldigingsfactor gelijk is aan 9,79 (401,5 cubit² / 41 cubit²). De verplaatsing van de kleine zuiger was 75 cubit, voor de grote zuiger (koningskamer) komt dit dan op een theoretisch maximale verplaatsing van (75 cubit / 9,79) = 7,66 cubit. De druk van de kleine zuiger bedroeg 460 ton’, de opwaartse kracht op de grote zuiger zou dan (460 ton’ x 9,79) = 4.503,4 ton’ bedragen. Het berekende gewicht komt uit op 4.125,95 ton, er is dus nog een zekere reserve voor het overwinnen van de wrijvingskrachten. Niettegenstaande het een puur theoretische benadering is zou uit deze berekeningen toch moeten blijken dat een dergelijk hydraulisch systeem mogelijk is.
Kenden de ontwerpers het exacte gewicht van de koningskamer?
Opmerkelijke details aan de steenlagen. Hoe onverzorgd het geheel er ook moge uitzien, toch moeten de draagvlakken van de granieten vloerbalken vlak zijn om een zekere stabiliteit aan het geheel te geven. De zichtbare delen echter, die de vloer van de tussenruimten vormen, zijn zeer ruw en onregelmatig en op het eerste zicht is er geen mens die de exacte inhoud van die granietbalken kan bepalen. Dit kan echter een slim afleidingsmanoeuvre geweest zijn van de ontwerpers.
Besluit: We denken voldoende te hebben aangetoond dat er in de grote piramide van Cheops een hydraulische pers kan zitten die de koningskamer naar omhoog heeft geduwd. Hierdoor schoven de steenlagen boven de koningskamer voor de ingang van de geheime kamers waardoor die totaal onzichtbaar werd. Hoewel het zeer moeilijk is het gewicht te bepalen van de koningskamer en de granietbalken erboven denken we toch dat deze (grove) benadering heeft aangetoond dat de opwaartse kracht toereikend was. We denken dat het vloerniveau van die geheime kamers op gelijke hoogte ligt met het middelpunt van de piramide, dit is op 106,92 cubit (56 meter) boven de basis. ___________________________________________________________________ Verwijzingen bij hoofdstuk 30. [1] – Däniken, Erich von [2] - Hancock, Graham [3] - Edwards I.E.S – [4] - Website van Jon Bodsworth [5] - Petrie W.M. Flinders - The Pyramids and Temples of Gizeh - 1883. [6] - Waseda University Tokyo Japan. |
||||||||||
