Eerste versie 7 maart 2009.

Blame it on the Maya’s.
Ja ik weet het, de titel is arrogant en de echte wetenschappers gaan ons, de Nibiru aanhangers, blijven belachelijk maken. Het is ons lot en daar is niets aan te verhelpen. Pseudo wetenschappers en SF’ers die ook maar iets durven te schrijven over Nibiru worden gegarandeerd in de grond geboord en zoveel mogelijk belachelijk gemaakt. Ik heb eigenlijk maar één vraag voor onze grote wetenschappers. Als Nibiru niet bestaat waarom zijn dan alle huidige kalenders van de wereld gebaseerd op de omloop van dat hemellichaam?

We verklaren ons nader. In vorige hoofdstukken hebben we Nibiru vernoemd, we kunnen als leken enkel gissen onder welke voorwaarden dat hemellichaam wiskundig zou kunnen bestaan. We zijn tot de veronderstelling gekomen dat Nibiru een maan zou kunnen zijn van de planeet Jupiter die een heel langgerekte baan heeft met een duur van ongeveer 3.600 jaar per omloop. Een sterk uitgerekte ellipsvormige baan kan niet blijven bestaan en dus evolueert deze, omloop na omloop, naar een perfecte cirkel. Dit is de reden waarom de omloopbaan van Nibiru steeds meer opschuift naar de zon toe. In de oudheid passeerde die omloopbaan, dus ook Nibiru, tussen de banen van Mars en de Aarde. Volgens de Maya’s was de laatste passage tussen Mars en de Aarde in 3.113 (of 3.114 v.Chr.), de volgende keer passeerde Nibiru tussen de banen van de Aarde en Venus, dit is de reden waarom de Maya’s toen spraken van “de geboorte van (de planeet) Venus”. Vanaf dan stonden de aardse gebeurtenissen in relatie tot Venus en niet meer tot Mars. Ook in de Hindu traditie vinden we die datum terug. De Kali Yuga omvat blijkbaar de (volledige?) periode dat Nibiru tussen Mars en de Aarde passeerde en eindigde in het jaar 3.102 v. Chr. Beide kalenders hebben vast de intentie gehad om de tijd heel nauwkeurig bij te houden maar toch zit er een tussen beide een verschil van 11 of 12 jaar, er sluipen dus steeds (kleine) fouten in de kalenders. Blame it on the Maya’s.

22 december 2012.

Zoals we hierboven hebben gezien kan er tussen kalenders onderling een verschil zitten van meerdere jaren. Een datum, tot op de dag nauwkeurig, is dus echt zinloos en bij het jaartal 2012 zelf hebben we ook al onze twijfels. Indien we de Maya kalender koppelen aan onze huidige Gregoriaanse kalender, moeten we dan het jaar nul van onze jaartelling al dan niet meetellen? Deze onduidelijkheid alleen al kan een verschil van één jaar opleveren. Bovendien loopt onze Gregoriaanse kalender ook niet helemaal correct meer, het jaar nul verschilt in onze kalender vermoedelijk ook al enkele jaren met de geboorte van Christus. We kunnen deze data dus enkel als “omstreeks dat jaar” vermelden omdat daar gegarandeerd (kleine) fouten ingeslopen zijn. Bovendien heeft het jaar 2012 hoegenaamd géén betekenis, het is niets meer dan het maximum aantal dagen dat in één tabel van 13 baktun (Maya kalender) kan opgeteld worden maar voor één omloop van Nibiru komt men nooit tot op het einde van die tabel.

Een omloop van Nibiru, een zon van 3.744 jaar.

We zijn van de veronderstelling uitgegaan dat het supergetal uit de Dresden Codex van de Maya’s de exacte lengte weergeeft van één omloop van Nibiru. Bij de Maya’s werd dit de lengte van één zon genoemd, de Maya’s en de Azteken waren er heilig van overtuigd dat ze in de vijfde en tevens laatste zon leefden. De Dresden Codex omvat de gehele 4é cyclus of de vierde zon. De vierde zon had een lengte van exact 1.366.560 dagen, we hebben dit berekend als zijnde 3.744 jaar van 365 dagen. Al heeft het weinig zin, toch kunnen nog correcter rekenen door een jaar correct te nemen op 365,25636 dagen en dan komen we voor de vierde zon uit op een lengte van 3.741,37 jaar. Dit maakt eigenlijk niets uit omdat er toch verschillen van enkele jaren zitten in de kalenders.

De begindatum van de vierde zon, dus ook van de Dresden codex, werd door onze Maya deskundigen vastgelegd op 13 augustus 3.113 v.Chr. (of 3.114 v. Chr.). Dit is één van de belangrijkste verwezenlijkingen aller tijden in verband tot het koppelen van kalenders uit de oudheid met onze huidige Gregoriaanse kalender. Indien we vanaf die datum 3.744 jaar (1.366.560 dagen of 3.744 jaar van 365 dagen) verder tellen dan komen we uit op 630 na Chr. Omstreeks die datum kende de Maya cultuur haar hoogtepunt (Pacal de Grote). In 630 na Chr. passeerde Nibiru voor de eerste keer tussen de omloopbanen van de Aarde en Venus, de keer ervoor was dat nog tussen Mars en de Aarde geweest. De komende gebeurtenissen stonden vanaf dan in directe relatie met Nibiru, de Aarde en Venus. Het is dus vrij logisch dat de Dresden codex bol staat van berekeningen in verband met Venus, die planeet diende vanaf dan nauwgezet gevolgd te worden.   

Indien de goden werkelijk op Nibiru leven of geleefd hebben is het logisch dat ze pas naar de aarde afdaalden als Nibiru zelf vrij dicht bij de aarde stond. Het zou toch zinloos zijn om met een ruimtetuig te vertrekken naar de aarde als Nibiru zelf toch veel dichter komt, de snelheid waarmee Nibiru de aarde nadert is wellicht groter dan kan bereikt worden met een ruimtetuig. Dus het tijdstip van gaan en komen der goden mag ongeveer gelijk gesteld worden met de komst van Nibiru, dit hemellichaam staat het dichtst bij de aarde tijdens de conjunctie met de aardse planeten. De vorige keer was dit dus in 630 na Chr., toen stond Nibiru en meerdere aardse planeten op één lijn (?).

De referentiepunten voor onze kalenders op de omloopbaan van Nibiru.

Home

De Islamitische kalender.

Mohammed (Arabisch Moehammad) (Mekka, 569/570/571 – Medina, 8 juni 632) was een Arabier die wordt beschouwd als de grondlegger van de Islam. In deze religie wordt hij als de laatste profeet en boodschapper gezien die de uiteindelijke openbaring van God zelf zou hebben ontvangen. Door moslims wordt hij daarom aangeduid als het Zegel der Profeten. (Bron Wikipedia).

Het is dus eigenlijk niet te verwonderen dat de openbaring tot de profeet Mohammed nu juist omstreeks 630 na Chr. heeft plaats gevonden.

De Islamitische jaartelling is de jaartelling die begint met het jaar waarin de hidjra of de emigratie van de profeet Mohammed van Mekka naar Medina plaatsvond en komt overeen met 15 juli of 16 juli 622 van de Christelijke jaartelling. Het wordt als zodanig binnen de Islam gebruikt voor de bepaling van bepaalde feest- en vastendagen maar ook als gangbare kalender in Saoedi-Arabië en enkele omringende landen. Jaren volgens de Islamitische kalender worden aangegeven met AH (Anno Hegirae), wat een latinisatie is van hidjra. (Bron Wikipedia).

De Islamitische kalender is gestart op 15 of 16 juli 622 na Chr., is er dan iets verkeerd aan te stellen dat die kalender gestart is op het conjunctiepunt van Nibiru met andere aardse planeten? Dit is een bevestiging van de gevonden waarden maar is inderdaad nog géén bewijs dat Nibiru werkelijk bestaat. Er zit inderdaad, zoals altijd, terug enkele jaren verschil tussen de Maya kalender en de Islamitische kalender.

De Christelijke jaartelling, de Gregoriaanse kalender.

Volgens moderne historici werd Jezus echter geboren een aantal jaren vóór het jaar 1. De christelijke jaartelling geeft dus niet aan hoeveel jaren er zijn verstreken sinds het moment dat Jezus werd geboren (het verschil is ongeveer vier jaar).
We kunnen niet zomaar spreken van de Romeinse jaartelling, of het zou de Anno Urbis Conditae jaartelling moeten zijn; maar toen deze in gebruik genomen werd, was er al meer dan een millennium van de geschiedenis van Rome voorbij. Dat we daarentegen wel spreken van de christelijke jaartelling wordt gerechtvaardigd door het feit dat deze door Dionysius Exiguus bedoeld was te zijn begonnen met Jezus’ incarnatie. Dat Jezus in werkelijkheid reeds een half decennium voor het jaar 1 werd geboren doet daar niets aan af. (Bron Wikipedia).

Voor de volledige uitleg omtrent de christelijke jaartelling zie onderstaande link.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Christelijke_jaartelling

Het spreekt voor zich dat de christelijke jaartelling altijd al de intentie heeft gehad te beginnen bij de geboorte van Christus, blijkbaar zijn we er te laat mee begonnen of heeft die kalender onderbrekingen gekend. Het valt alleszins op dat deze kalender wel meerdere malen werd gewijzigd, veel meer dan dit het geval was bij de andere. Dit hoeft daarom niet te betekenen dat deze kalender niet correct zou zijn.

Maar deze kalender, refererend naar de geboorte van Christus, hangt nauw samen met de ster van Bethlehem, deze sterre stond stille boven Bethlehem toen Christus werd geboren. We hebben een sterk vermoeden dat daarmee het hemellichaam Nibiru bedoeld wordt. Nibiru werd bij de vorige passage waargenomen door “de drie wijzen” toen deze onze planeet dicht genoeg genaderd was en inderdaad zichtbaar werd. Door de heel langgerekte baan is het mogelijk dat het erop leek alsof “die sterre stille bleef staan”. Als Nibiru op het eindpunt van zijn langgerekte elliptische baan was gekomen en terug op de aarde afkwam moet dit wellicht gedurende meerdere dagen het optisch effect gehad hebben alsof Nibiru niet meer bewoog. Voor de drie wijzen kan dit het bewijs geweest zijn dat dit hemellichaam (Nibiru) een “planeet” was die tot ons zonnestelsel behoorde, dat ze de omloopbaan van Nibiru omheen Jupiter (???) hadden vastgesteld. Hoe dan ook, de Gregoriaanse kalender is begonnen toen Nibiru in het  startpunt (of keerpunt) stond van zijn ellipsvormige omloopbaan (de Maya kalender en de Islamitische kalender daarentegen starten in het conjunctiepunt).

Het jaar 0 was het keerpunt (startpunt) van de elliptische omloopbaan van Nibiru die 3.744 jaar duurt. In het jaar 3.744 na Chr. zal Nibriru terug in datzelfde punt staan. Het andere eindpunt van de ellips ligt halfweg dit is dus 3.744 : 2 = 1872 jaar, dit betekent dat in het jaar 1872 na Chr. Nibiru op zijn verst verwijderd keerpunt (eindpunt) stond en sedert die datum aan zijn terugkeer naar de aarde is begonnen. In het jaar 4374 na Chr. daarentegen zal Nibriru opnieuw in zijn conjunctiepunt staan, tussen de Aarde en Venus. Als de Azteken en Maya's het voor het rechte eind hadden zouden we kunnen in de "prijzen" vallen. Door al die wijzigingen in de Gregoriaanse kalender is er vast ook hier enkele jaren verschil met de Maya kalender.

De Joodse kalender.

De joodse jaartelling, joodse kalender of Hebreeuwse kalender rekent vanaf het jaar waarvan het jodendom aanneemt dat de Schepping van de wereld heeft plaatsgevonden (de Anno Mundi). Op grond van de Tenach wordt de schepping geacht te hebben plaatsgevonden in het jaar 3761 voor de gangbare jaartelling. Het joodse jaar 5769 komt zodoende overeen met het algemene of Gregoriaanse jaar (sep./okt., tishrei) 2008 - 2009. (Bron Wikipedia)

Feit is dat het jaar 2009 in onze kalender overeenkomt met 5769 in de Joodse kalender. Mogen wij héél voorzichtig veronderstellen, met het allergrootste respect voor het Joodse Geloof, dat deze datum verwijst naar het keerpunt (beginpunt) van de elliptische baan van Nibiru? We hopen dat het niemand zal kwetsen indien we verklaren dat die datum niet refereert naar het beginpunt van de Schepping Gods, althans toch niet rechtstreeks. De Joodse kalender zit al in het jaar 5769 en wij pas in 2009, dit is dus een verschil van 5769 – 2009 = 3.760 jaar. De Joodse kalender is begonnen in hetzelfde beginpunt (keerpunt) van Nibiru’s omloopbaan als de Christelijke jaartelling. De Joodse kalender is echter één omloop eerder begonnen en is tot op heden blijven doortellen, zelfs nadat Nibiru opnieuw dat beginpunt (keerpunt) passeerde.

We zijn vertrokken van het idee dat Nibiru echt bestaat en dat zijn omlooptijd ongeveer 1 sar (3.600 jaar) bedraagt. We dachten dit te kunnen koppelen aan de Maya kalender, dit leverde ons een omlooptijd op van 3.744 jaar. De Joodse kalender die reeds duizenden jaren nauwkeurig wordt bijgehouden komt ons openbaren dat de exacte duur 3.760 jaar is.

Is dit een geldig bewijs dat Nibiru echt bestaat?

Sorry dat er tussen onze berekening (3.744 jaar) en het correct aantal jaren (3.760 jaar) zo’n groot verschil van 16 jaar zit.
I know……we’ll blame it on the Maya’s.

De Maya’s dienden voor hun kalender van de lange telling enkel de zon en aardse planeten te observeren, toch waren ze sterk geïnteresseerd in de Plejaden. Dit doet een sterk vermoeden rijzen dat Nibiru in die sterrengroep zal verschijnen als hij de aarde zal naderen. Nu Keppler in de ruimte werd gelanceerd zou het heel nuttig kunnen zijn om eens uitgebreid in die richting te zoeken. Waarom krijgen we nu toch steeds het gevoel dat dit bij wetenschappers al langer bekend is?

Om eventjes bij stil te staan.

We leven in het jaar 2009, in de telling van de Joodse kalender zijn we reeds aan het jaar 5.769 gekomen. Die kalender is in het jaar 3760 v.Chr. begonnen, nu blijkt het dat die kalender in feite de omloopbaan van Nibiru volgt. Dit wil dus zeggen dat er reeds in 3760 v.Chr. genoeg intelligentie aanwezig was om planeten te observeren en hun omloopbaan bij te houden. Op die datum wist men al dat 3760 v.Chr. het beginpunt was van de elliptische omloopbaan van Nibiru, dus moeten de observaties al een heel eind eerder zijn begonnen. Nochtans blijven we volhouden dat pas vanaf ongeveer 3100 v.Chr. kan gesproken worden van de allereerste beschavingen. Blijkbaar is er toch iets verkeerd aan deze redenering.

Home